අඩ සියවසකට වැඩි කාලයක් තිස් වසරක යුද්ධයක අපේ රටේ පැවති වාර්ගික අර්බුදය දැන් ක්රමයෙන් මැකී යමින් පවතී. උතුරේ සහ දකුණේ දේශපාලනඥයන් අවස්ථාව සඳහා දේශපාලන ව්යාපාරය සඳහා භාවිතා කළ ජාතිවාදය, යුද්ධයේ ගිනිදැල් අවසන් වූ පසු ජාතිවාදය, මේ සියලු ගැටලුවලට මුල් වූ බීජය බොහෝ කලකට පසු මූල බීජය සොයා ගැනීමට හැකි විය. ප්රධාන භාෂා දෙකක් භාවිතා කරන රටක, අන්යෝන්ය අවබෝධය සහ සමගිය සිංහල සහ දෙමළ භාෂා අතර අවබෝධයක් නොමැතිකම වර්ධනය කිරීමට නොහැකි විය. ජාතීන් අතර අන්යෝන්ය අවබෝධය ඇති කිරීමට භාවිතා කළ හැකි එකම මෙවලම භාෂාවයි. භාෂාව පවතින නිසාම මෙම සමගිය වර්ධනය වන බව සිතීම කෝපයට කරුණකි. එබැවින් සමගිය, සහජීවනය ඇති කිරීම සඳහා, භාෂා අතර සන්නිවේදන දෝෂ ඉවත් කළ යුතුය. භාෂා අතර සන්නිවේදනය මනිනු ලැබුවහොත්, ජාතීන් අතර අවබෝධය ඇති කිරීම ජාතීන්ට පහසු වේ.
අධිකරණ හා ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්යාංශයේ ජාතික භාෂා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් දිස්ත්රික්කය, ජාතීන් අතර භාෂා කුසලතා ප්රායෝගිකව භාවිතා කිරීම, සංස්කෘතික වටිනාකම් හඳුනා ගැනීම, ජාතීන් අතර සංහිඳියාව සහ අන්යෝන්ය විශ්වාසය සහතික කිරීම සහ තිරසාර සාමය ගොඩනැගීම තුළින් කෑගල්ල දිස්ත්රික් ලේකම් කාර්යාලය සහ කිලිනොච්චි දිස්ත්රික් ලේකම් කාර්යාල පරිශ්රය අතර මට්ටමින් ක්රියාත්මක කරන ලද "භාෂා පාලමක්" ගොඩනැගීම සඳහා තරුණ හුවමාරු වැඩසටහනක් පසුගිය (2025 11 07) දැරණියගල ප්රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේදී පැවැත්විණි. එදින, කිලිනොච්චි දිස්ත්රික්කයෙන් පැමිණි තරුණ ගැහැණු ළමයින් දැරණියගල ප්රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේදී උණුසුම් ලෙස පිළිගනු ලැබූ අතර නේවාසික ලේකම් කාර්යාලය රඳවා ගනිමින් දින 3 ක් විවිධ ප්රායෝගික ක්රියාකාරකම්වල යොදවා ඇත.
ඒ අනුව දෙවන දිනයේදී සියලුම තරුණ ගැහැණු ළමයින් කණ්ඩායම් 4 කට බෙදා හරින ලද අතර අනාගත ක්රියාකාරකම් සාකච්ඡා කරන ලදී, සියලුම කණ්ඩායම් 4 ප්රදේශයේ තෝරාගත් ඓතිහාසික වටිනාකමක් ඇති සුවිශේෂී ස්ථාන වෙත ගෙන ගොස්, දෙවන භාෂාවෙන් එම ස්ථාන පැහැදිලි කර ඔවුන් ලබා ඇති අත්දැකීම් නිර්මාණාත්මකව ප්රකාශ කරන ලදී. ප්රකාශනය යනු එදින කළ යුතුව තිබූ නිර්දේශිත කාර්යයයි. මෙය දෙවන භාෂාව ඉගෙන ගැනීමට, පෙළඹවීමට සහ කතා කිරීමට උනන්දුවක් ඇති කිරීමට අපේක්ෂා කරන ලදී. දිවා ආහාරයෙන් පසු සාමූහික ක්රියාකාරකම් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින් සිංහල සහ දෙමළ මිශ්ර භාෂාවලින් මිශ්ර කතාවක් කිරීමට දෙපාර්ශ්වයම යොමු කරන ලදී. ඒ අනුව, ඓතිහාසික ස්ථානයක් වන දැරණියගල සුමන සමන් කෝවිල නැරඹීම, කන්දලන්ද තේ කර්මාන්ත ශාලාව නැරඹීම, මාගල-සේරුපල්ල කිතුල් නිෂ්පාදන නිවස නැරඹීම දෙවන දිනයේ සිදු කරන ලද ක්රියාකාරකම් ලෙස දැකිය හැකිය.
තුන්වන දින, පොදු ස්ථානයක් එක්රැස් කිරීම සහ අනාගත ක්රියාකාරකම් සාකච්ඡා කිරීම, "භාෂා දාමය" නම් ක්රියාකාරකමක් ගැන සඳහන් කිරීම සහ සියලුම තරුණ ගැහැණු ළමයින් සමඟ දිවා ආහාරය පිළියෙල කිරීම. විශේෂයෙන් මෙහි භාෂා භාවිතය කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ අතර දවස අවසානයේදී මහා රැස්වීමක් පැවැත්වීය. භාෂා හැකියාවන් පිළිබඳ විවිධ ක්ෂේත්රවල නිර්මාණාත්මක සිදුවීම් ඉදිරිපත් කිරීමට සිදු වූ අතර එදිනම, සංගිලි පාලම නැරඹීම, රක්කනාව දිය ඇල්ල නැරඹීම සහ නිවාඩු නිකේතනයේ සපයා ඇති එළවළු සහ කුළුබඩු වලින් එක්ව දිවා ආහාර වේල සකස් කිරීම. සෑම කෙනෙකුම රක්කනාව දිය ඇල්ලේ ස්නානය කර පසුව සංගීත සන්ධ්යාවක් බවට පත් විය.
හතරවන දින අලුයම සමුගැනීමේ සාදයට පිටත් විය. එහි විශේෂ ආරාධිතයෙකු ලෙස සහභාගී වූ කෑගල්ල දිස්ත්රික් ලේකම් එච්. එම්.ජේ.එම්. මෙම උත්සවය රජයේ අතිරේක දිස්ත්රික් ලේකම් කුසුම් බණ්ඩාර මහතාගේ සහ ධරණිගල ප්රාදේශීය ලේකම් මධුෂානි ද සිල්වා මහත්මියගේ ප්රධානත්වයෙන් පැවැත්විණි. ඉහත දින කිහිපය තුළ සිදු කරන ලද ක්රියාකාරකම් පිළිබඳ සමාලෝචනයක් මෙහිදී සිදු කරන ලද අතර දෙපාර්ශ්වයේම ගීත කිහිපයක් ද ගායනා කරන ලදී. කිලිනොච්චියේ තරුණ ගැහැණු ළමයින් මෙහි දක්නට ලැබුණු ආගන්තුක සත්කාරය, ඔවුන් ලැබූ අත්දැකීම්, පරිසරය, ඓතිහාසික ස්ථාන සහ දෙපාර්ශවය අතර ගොඩනැගුණු ශක්තිමත් මිත්රත්වය පිළිබඳව හෘදයාංගම අදහස් පළ කළහ. තවද මෙම උත්සවය සංවිධානය කළ සියලුම ප්රදේශවාසීන්ට සහ සියලුම රජයේ නිලධාරීන්ට ඔවුන් ස්තූති කළ අතර දිවා ආහාරයෙන් පසු එකිනෙකාට චිත්තවේගීය සමුගැනීමක් සිදු කළහ.
කෑගල්ල දිස්ත්රික් ලේකම්වරයාගේ පූර්ණ අධීක්ෂණය යටතේ සංවිධානය කරන ලද මෙම වැඩසටහනට සහභාගී වූ පුද්ගලයා මෙසේ පැවසීය: "අපි එකිනෙකාට ගරු කරමින් ජීවත් වන විට මේ රට ඉහළට ඔසවා තැබීමට අප සැමට එක්ව දායක විය හැකිය. භාෂාව යනු එකිනෙකාට වඩා වෙනස් දෙයක් මිස එකිනෙකාට වඩා උසස් දෙයක් නොවේ. මේ කෙටි කාලය තුළ පුරවැසියන් ලෙස අපට කළ හැකි එකම දෙය මේ රට ඉහළට ඔසවා තැබීමට දායක වීමයි. ඒ කෙටි කාලය තුළ අපට එකිනෙකා සමඟ ගැටලු ඇති කර ගැනීමට වෙලාවක් නැත. කිලිනොච්චියේ තරුණයින්ට ප්රදේශයේ ජනතාවගේ සිතුවිලි, සංස්කෘතිය, පිළිබඳ වඩා හොඳ අවබෝධයක් ලැබෙනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. මෙම ප්රදේශයේ ජනතාව මුහුණ දෙන දුෂ්කරතා ඔබ සැමට දැකගත යුතුය. ඔබේ ප්රදේශයේ ජනතාව එකම ආකාරයකින් ජීවත් වීමට අරගල කරන බව මම බලාපොරොත්තු වෙමි.
එසේම "විදේශිකයන් සෑම අංශයක් සඳහාම ශ්රී ලංකාව ප්රශංසා කරයි. ශ්රී ලාංකික ජනතාව, ආගන්තුක සත්කාරය, මිත්රත්වය සහ අපගේ ආහාර සංස්කෘතිය පිළිබඳව විදේශිකයන්ට හොඳ ආකල්පයක් ඇත. නමුත් ශ්රී ලංකාවේ ජීවත් වන අපගේ ජනතාව ගැන අපි එසේ කියනවාද?
